Uzasadnienie
A. U. i E.U. pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], Nr hip. [...]. W skardze wskazali, że w związku z brakiem podejmowania jakichkolwiek czynności mających na celu rozpoznanie przedmiotowego wniosku, w dniu [...] czerwca 2014 r. złożyli zażalenie do Wojewody [...]. Pomimo jednak upływu miesiąca od dnia wniesienia zażalenia, sprawa nie została rozpoznana. W związku z czym skarżący wezwali Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa i poinformowali organ o złożonym do Wojewody [...] zażaleniu. W ich ocenie nie ulega wątpliwości, że Prezydent [...] pozostaje w bezczynności w prowadzeniu postępowania. Do chwili obecnej, pomimo bowiem toczącego się od trzech miesięcy postępowania o przyznanie odszkodowania, sprawa nie została zakończona.
W związku z powyższym wnieśli o wyznaczenie Prezydentowi [...] niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o przyznanie odszkodowania oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nieruchomość położona przy ul. [...] została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...]. Wskazał, że akta przedmiotowej nieruchomości zostały przesłane do Sądu Okręgowego w [...] przy piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. w związku ze sprawą z powództwa A.U. Wyjaśnił ponadto, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] wyznaczył dodatkowy termin zakończenia niniejszego postępowania do dnia 19 marca 2014 r. Pismem z dnia 21 lipca 2014 r. strona została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r. poz. 267). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga A. U. i E. U. zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kodeksu postepowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy skarżący złożyli wniosek o odszkodowanie pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Wniosek niniejszy wpłynął do organu w dniu 10 kwietnia 2014 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy. Pomimo upływu tego terminu Prezydent [...] nie zakończył jednak postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji merytorycznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopuścił się bezczynności co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżących. Jednocześnie biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie (kwiecień 2014 r.), a także okoliczność, że organ podejmował czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego (pismo z dnia 19 maja 2014 r. do Biura Geodezji i Katastru Delegatura w Dzielnicy [...] o nadesłanie informacji oraz map, pisma z dnia [...] lipca 2014 r. i z dnia [...] grudnia 2014 r. do Sądu Okręgowego w [...] o nadesłanie akt), Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Mając na uwadze stopień trudności sprawy, czynności które muszą być przeprowadzone, w tym ewentualne sporządzenie operatu przez rzeczoznawcę majątkowego, Sąd uznał, że termin pięciu miesięcy jest okresem wystarczającym aby rozpoznać wniosek skarżących w przedmiocie odszkodowania za opisaną powyżej nieruchomość [...].
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.