Uzasadnienie
W dniu 4 maja 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania pisma skarżącego z dnia 16 maja 2005 r., w którym wniósł o zwrot nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] (nr hip [...]), jak również o odszkodowanie za rozebraną [...] oraz [...], a także o pokrycie strat wynikłych z wieloletniego braku możliwości korzystania z bezspornej własności.
Wezwaniem Sądu z dnia 31 maja 2006 r. skarżący został zobowiązany do wskazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotowej skargi na bezczynność Prezydenta W., wniósł zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. – w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (k-[...]).
W dniu 6 czerwca 2006 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - do wiadomości - zażalenie J. W. z dnia [...] czerwca 2006 r. "na nie załatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. i podległych mu organów administracji dotyczącej zwrotu praw własności nieruchomości [...] przy ulicy [...] (nr hip. [...])" adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (k-[...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia – w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego warunkuje wniesienie skargi na bezczynność do sądu.
Zgodnie z niniejszym przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, J. W. powinien złożyć zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 16 maja 2005 r.
Jak wynika z akt sprawy zażalenie niniejsze skarżący złożył w dniu 6 czerwca 2006 r., a więc już po wniesieniu skargi do Sądu.
J. W. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał środków przewidzianych w powyższym przepisie, tak więc skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.