Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga J.K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy przyznania prawa własności czasowej. Od skargi sporządzonej i wniesionej do Sądu przez pełnomocnika skarżącego adwokata I. M. nie został uiszczony należny wpis sądowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Pisma wnoszone do sądu podlegają opłacie. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 powołanej ustawy).
Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 230 powołanej ustawy. Przepis § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) przewiduje w niniejszej sprawie wpis stały od skargi w kwocie 100,00 zł.
W myśl art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z adnotacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z dnia 5 maja 2009 r. dokonanej na odwrocie karty 10 wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga wniesiona w sprawie niniejszej przez skarżącego reprezentowanego przez adwokata I. M., od której nie został uiszczony należny wpis stały, podlega odrzuceniu bez wezwania do jego uiszczenia.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 221 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.