Uzasadnienie
T. O. pismem z dnia 3 listopada 2015r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta miasta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 7 stycznia 2014r.
o ustalenie na podstawie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...].
W skardze podniosła, że postępowanie w sprawie toczy się prawie 2 lata i do dnia wniesienia skargi nie została zakończona. Wskazała, że postanowieniem z dnia [...] marca 2015r. nr [...] Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi dodatkowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy – 3 miesiące od otrzymania postanowienia, którego organ nie dotrzymał.
W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. podniósł, że wydał w dniu [...] maja 2015r. decyzję nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. nr [...] jako bezprzedmiotowe. Od tej decyzji złożono odwołanie i Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał skargę do ponownego rozpatrzenia, zalecając uzupełnienie materiału dowodowego sprawy poprzez zebranie dokumentów pozwalających na stwierdzenie kiedy nastąpiła utrata faktycznej możliwości władania przedmiotową działką. Organ pismem z dnia 8 grudnia 2015r. wystąpił do Dzielnicy [...] oraz do Biura Geodezji i Katastru o niezbędne dokumenty, a pismem z dnia 8 grudnia 2015r. poinformował skarżącą o terminie zakończenia sprawy do dnia 31 marca 2016r.
Z uwagi na powyższe organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia 7 stycznia 2014r.
o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], w terminie 2 miesięcy od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
23) - dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., Prezydent miasta W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Powyższe uzasadnia uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta miasta W., bowiem organ nie rozpatrzył wniosku, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim art. 12 § 1 i 2 kpa.
Uwzględniając skargę Sąd uznał ponadto, że zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność Prezydenta miasta W. nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Jak wynika bowiem z przekazanych przy odpowiedzi na skargę akt sprawy.
Prezydent miasta W. po otrzymaniu postanowienia Wojewody z dnia [...] marca 2015r. wydał decyzję, która następnie została uchylona, a także wystąpił do właściwych organów w celu uzupełnienia materiału dowodowego niezbędnego do rozpoznania przedmiotowej sprawy, oraz poinformował skarżącą o terminie jej załatwienia. W takiej sytuacji Sąd uznał, że organ w rozpatrzeniu sprawy nie naruszył w sposób rażący prawa.
Dlatego też zarzuty dotyczące wymierzenia organowi grzywny oraz przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej określonej w art. 154 §6, art. 149 §2 ppsa uznał za nieuzasadnione i w tej części skargę oddalił.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 151 ppsa orzekł, jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.