Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2011 r. W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie dotyczącej odtworzenia zaginionych akt.
Jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Prezydent W. zakończył postępowanie wszczęte własnym postanowieniem z dnia [...] marca 1997 r., nr [...] o odtworzeniu zaginionych akt postępowania administracyjnego w sprawie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej hipotecznie jako hip. Nr [...].
Pismem z dnia 10 listopada 2010 r., W. Z. złożył zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało zażalenie skarżącego za nieuzasadnione i wskazało, że Prezydent W. nie pozostaje w bezczynności, bowiem postępowanie w sprawie odtworzenia zaginionych akt zostało formalnie zakończone postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 4 lutego 2011 r. pełnomocnik W. Z. wskazał, że w jego ocenie pismo Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2010 r. nie jest postanowieniem, bowiem nie zawiera rozstrzygnięcia i nie załatwia ono sprawy zgodnie z art. 35 kpa. Tym samym organ nadal pozostaje w zwłoce i zachodzi przewlekłość postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej i rozpoznaje również skargi na bezczynności organów. Kontrola Sądu sprowadza się zatem do oceny, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy lub też czy nie pozostają bezczynne.
W związku z powyższym dokonując oceny zasadności przedmiotowej skargi Sąd uznał, że nie była ona zasadna, gdyż w opisanym wyżej stanie faktycznym nie można było zarzucić Prezydentowi W. bezczynności.
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w terminie wynikającym z przepisów prawa (art. 35 i art. 36 kpa) organ nie podejmuje żadnej czynności w danej sprawie lub wprawdzie te czynności podejmuje, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego wymaganego przepisami prawa aktu.
Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności.
Oceniając w tym zatem kontekście niniejszą skargę Sąd wziął pod uwagę, że skarga ta została wniesiona w dniu 7 lutego 2011 r. podczas, gdy - co było rzeczą bezsporną - w dniu [...] lipca 2010 r. Prezydent W. wydał w sprawie postanowienie. Abstrahując - w tym postępowaniu - od prawidłowości postanowienia z dnia [...] lipca 2010 r., w sytuacji gdy skarga na bezczynność organu została wniesiona po dniu wydania przez organ rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostaje w stanie bezczynności.
Z tych zatem powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.