Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/04 odrzucił skargę W. C. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie oszustwa przy sprzedaży lokalu przez Miasto M. Skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożył B. T. działając w imieniu i na rzecz W. C. Ponieważ skarga ta nie spełniała wymogów art. 46 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, informując jednocześnie, że pełnomocnikiem strony przed sądem administracyjnym mogą być jedynie osoby, o których mowa w art. 35 § 1 powołanej ustawy.
W odpowiedzi na wezwanie W. C. oświadczył, że nie składał żadnej skargi i wniósł o jej odrzucenie. W dniu 3 czerwca 2004 r., po wydaniu postanowienia z dnia 2 czerwca 2004 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło oświadczenie W. C., w którym skarżący stwierdził, że ponieważ nie skojarzył faktu, iż przedmiotowa skarga została złożona przez jego pełnomocnika B. T. oświadcza, że podtrzymuje ją i prosi aby wszelką korespondencję kierować na adres pełnomocnika.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2004 r. B. T. działając w imieniu W. C. jako jego pełnomocnik wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/04 w przedmiocie oszustwa przy sprzedaży lokalu przez Miasto M. W odpowiedzi na powyższe pismo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował B. T., że nie może on być pełnomocnikiem swojego teścia – W. C., bowiem nie spełnia wymogów art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).
W dniu 11 stycznia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga z dnia 7 stycznia 2005 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/04 w przedmiocie oszustwa przy sprzedaży lokalu przez Miasto M. Skarga została wniesiona przez B. T. we własnym imieniu, w imieniu jego żony E. T. oraz w imieniu teścia W. C. Skarżący wniósł w skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. i rozpatrzenie wszystkich pism i wniosków pozostających w związku z tą sprawą oraz uznania za strony w postępowaniu B. T., jego żony E. T. oraz prawa do reprezentowania W. C. W uzasadnieniu skargi B. T. stwierdził, że na mocy protokołu z negocjacji wymienionego w treści aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży przedmiotowego lokalu jest on poręczycielem spłaty nieruchomości będącej przedmiotem sporu i w związku z tym, na mocy art. 883 k.c., posiada w tej sprawie prawa strony.
Pismem z dnia 21 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał W. C. do uzupełnienie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniesionej przez B. T. skargi z dnia 7 stycznia 2005 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. pod rygorem jej odrzucenia, przez jej podpisanie i potwierdzenie czynności wniesienia skargi - pouczając, że pełnomocnikiem skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie mogą być uprawnione tylko osoby, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).
Sąd wezwał także do wskazania podstawy prawnej do wznowienia postępowania, stosownie do wymogów art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz uprawdopodobnienie okoliczności zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 280 § 2 powołanej ustawy - pod rygorem jej odrzucenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał również B. T. o uzupełnienie braków formalnych skargi z dnia 7 stycznia 2005 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/04, w przedmiocie oszustwa przy sprzedaży lokalu przez Urząd Miasta i Gminy w M., pod rygorem jej odrzucenia, przez podanie podstawy prawnej do wznowienia postępowania zakończonego powołanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r., stosownie do wymogów art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) oraz uprawdopodobnienia okoliczności zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 280 § 2 powołanej ustawy, a także o nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii udzielonego przez E. T. pełnomocnictwa do wniesienia przez B. T. skargi o wznowienie przedmiotowego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W. C. pomimo wezwania z dnia 21 lutego 2005 r., doręczonego w dniu 28 lutego 2005 r., nie uzupełnił braków formalnych wniesionej przez B. T. skargi z dnia 7 stycznia 2005 r. o wznowienie postępowania przez jej podpisanie i potwierdzenie czynności wniesienia skargi.
Przepisy art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) ograniczają krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników w postępowaniu sadowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Składający w imieniu W. C. skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 40/04 B. T. nie spełnia wymogów pokrewieństwa wyszczególnionych wyczerpująco w tym przepisie oraz nie był skarżącym lub uczestnikiem tego postępowania. Podniesione przez B. T. argumenty w piśmie z dnia 3 marca 2005 r. nie znajdują potwierdzenia w przepisach prawa i nie wyłączają zastosowania art. 35 § 1 powołanej ustawy.
Sąd z urzędu jest obowiązany do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem procesowym tej strony, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w związku z art. 271 pkt 2 powołanej ustawy).
Ustosunkowując się do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r. wniesionej przez B. T. i E. T. należy podnieść, że jako podstawę do wznowienia postępowania skarżący powołali art. 271 oraz art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Samo powołanie się na art. 271 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie oznacza jednak oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, bowiem z uzasadnienia przedmiotowej skargi wynika, że podnoszona przez skarżącego podstawa nie zachodzi. Uzasadnienie podstawy wznowienia postępowania powinno zawierać powołanie okoliczności powodujących istnienie w rozpoznawanej sprawie wskazanej podstawy wznowienia, a w przypadku podstawy restytucyjnej, o której mowa w art. 173 § 2, również określenie jaki wpływ ma ta okoliczność na rozstrzygnięcie sprawy.
W piśmie z dnia 3 marca 2005 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 21 lutego 2005 r. B. T. nie powołał okoliczności powodujących istnienie podstaw wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004 r.
Należy przy tym podkreślić, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2004 r. o odrzuceniu skargi W. C. nie ma charakteru merytorycznego, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej oraz jego wydanie nie stanowi przeszkody do wniesienia przez uprawnioną osobę w zakresie objętym właściwością sądów administracyjnych skargi do sądu administracyjnego dotyczącej tego samego przedmiotu zaskarżenia, po uprzednim wniesieniu zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. (por. L. Żukowski: Glosa do postanowienia NSA z dnia 12 stycznia 2000 r., II SA/Wr 499/99, OSP 200, nr 12, poz. 182).
Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3, art. 276 oraz art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.