Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 marca 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 9/06

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Asesor WSA Joanna Skiba
referendarz sądowy Aneta Wirkowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...]

Sentencja

  1. 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, decyzji w sprawie z wniosku J.W. z dnia 14 lutego 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...];
  2. 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K.W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

W dniu 22 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K.W. na bezczynność Prezydenta W. Skarżąca zarzuciła organowi niewykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] i postanowienia tego Kolegium z dnia [...] września 2005 r., nr [...] zobowiązującego Prezydenta W. do rozpoznania i rozstrzygnięcia do dnia 30 listopada 2005 r. sprawy zwrotu nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...].

W uzasadnieniu skargi podano m.in., że wskazaną decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. stwierdzono nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] czerwca 1956 r., nr [...] odmawiającego dotychczasowemu właścicielowi prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości przy ul. [...], nr hip. [...]. Mimo postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r., nr [...], zobowiązującego Prezydenta do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy do dnia 30 listopada 2005 r. sprawa ta nie została dotychczas załatwiona. Jedyną reakcją Urzędu Miasta W. na postanowienie zobowiązujące do załatwienia sprawy było pismo Biura Gospodarki Nieruchomościami z dnia 5 listopada 2005 r. zobowiązujące skarżącą do przedłożenia w terminie 7 dni od otrzymania pisma decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przedmiotowego gruntu.

Zdaniem skarżącej powyższe żądanie jest nieuzasadnione, rozstrzygnięcie sprawy powinno nastąpić według stanu na dzień 11 czerwca 1956 r., kiedy to odmówiono prawa własności czasowej. Skarżąca wnosiła o zobowiązanie Prezydenta do natychmiastowego zwrotu gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] w W..

Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, bowiem postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zawieszone postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).

Poza sporem jest, że postępowanie z wniosku dekretowego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości, prowadzone po stwierdzeniu nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. nie zostało dotychczas zakończone, pomimo, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2005 r., nr [...] wyznaczyło termin załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2005 r.

W dacie wniesienia skargi, to jest w dniu 22 grudnia 2005 r. sprawa nie była zakończona, a zwłoki w załatwieniu wniosku nie może usprawiedliwić jedyna czynność organu po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...] września 2005 r., jaką było wystosowanie do K.W. w dniu 5 listopada 2005 r. pisma zobowiązującego do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego pisma decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przedmiotowego gruntu. Abstrahując od tego, że zdaniem Sądu brak jest podstaw prawnych do uzależnienia rozpatrzenia wniosku dekretowego od dostarczenia wskazanej decyzji, stwierdzić należy, że skoro organ uznał tę kwestię za zagadnienie wstępne winien był z urzędu zawiesić postępowanie w trybie art. 97 § 1 pkt 4, podejmując czynności, o których mowa w art. 100 kpa. Wezwanie skierowane do strony zawarte w piśmie z dnia 5 listopada 2005 r. i pozostawienie sprawy bez biegu do dnia 3 stycznia 2006 r. uzasadniało zarzut bezczynności.

Postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie z wniosku z dnia 14 lutego 1949 r. złożonego przez J.W. w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] do czasu przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania tego gruntu - na które powołano się w odpowiedzi na skargę - zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylone postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Skoro z akt sprawy przekazanych przez organ nie wynika, by po dniu [...] lutego 2006 r. podjęte zostały jakiekolwiek czynności w sprawie skargę należało uznać za uzasadnioną i na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.