Uzasadnienie
J. C., J. C., K. C., M. C., Z. C. i Z. C. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]".
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 r. zwrócono się do skarżących o wskazanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy wyczerpali tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot ww. nieruchomości oraz o ewentualne nadesłanie odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie.
W wykonaniu powyższego zarządzenia, w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. skarżący wskazali, że wyczerpali tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie i przedłożyli zażalenie. Zdaniem skarżących przedłożone zażalenie obejmuje całą sprawę dotyczącą przedmiotowej nieruchomości, w tym wniosek o zwrot nieruchomości oraz o przyznanie odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwrot nieruchomości nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. – nie wystąpili do organu z zażaleniem w tym zakresie. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżących zażalenie, których adresatem jest Wojewoda [...], nie świadczy o spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 K.p.a., ponieważ w przedłożonym przez skarżących zażaleniu jest mowa o wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r., z którego wynika bowiem – wbrew ich twierdzeniom - że dotyczy on odszkodowania za ww. nieruchomość, a nie jej zwrotu. Tym samym skarżący nie wyczerpali trybu zażaleniowego w przedmiotowej sprawie. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu
Fakt złożenia ww. zażalenia w przedmiocie wniosku o zwrot nieruchomości przez skarżących nie wynika także z akt administracyjnych sprawy.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.