Uzasadnienie
J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 5 grudnia 2013 r. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] działającego z upoważnienia Wójta Gminy [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przyznania zasiłku okresowego i zasiłku celowego.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2014 r. powyższa skarga została, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozdzielona na dwie skargi tj. skargę na bezczynność organu w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego (sygn. akt I SAB/Wa 9/14) i skargę na bezczynność organu w przedmiocie przyznania zasiłku celowego (sygn. akt I SAB/Wa 8/14).
Pismem z dnia 19 lutego 2014 r., opatrzonym sygn. akt I SAB/Wa 9/14, skarżący cofnął skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zasiłku okresowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.