Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. Związek [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 1997 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...], położonej w W., przy ul. [...], nr hip. [...] lit. [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. zawiesiło postępowanie w sprawie do czasu ustalenia następstwa prawnego po dawnych właścicielach przedmiotowej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie może być uwzględniona.
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Biorąc powyższe pod uwagę, że choć w dacie wniesienia skargi na bezczynność była ona zasadna to z powodu wydania przez organ – w toku postępowania sądowego – postanowienia o zawieszeniu postępowania, organ przestał być bezczynnym. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem wstrzymanie biegu sprawy, z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270- dalej Ppsa), jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe Sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu. Stosownie do treści art. 103 Kodeksu postępowania administracyjnego zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów załatwienia sprawy, przewidzianych przez przepisy k.p.a.
W niniejszej sprawie Prezes Zarządu Głównego Związku [...], wniósł pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. w imieniu Zarządu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] lutego 2011 r. organ wydał decyzję o zawieszeniu postępowania.
Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu zawiesił postępowanie, czyni je bezprzedmiotowym. Sąd bowiem nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 Ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Wydanie wyroku w tej sprawie stało się zatem bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.