Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2009 r. M. M. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zbytków z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] marca 1972 r., [...] zarządzającej przekazanie w depozyt Muzeum Historycznemu Miasta K. kolekcji po zmarłym W. M. Z akt administracyjnych organu wynika, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę, zainicjowaną powyższym odwołaniem, stwierdzając uchybienie terminu do jego wniesienia.
Skoro postanowienie Ministra zostało wydane przez organ po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem jej przez Sąd, należy uznać, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ podjął czynności i wydał akt, których dotyczyła skarga wniesiona do sądu administracyjnego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.