Uzasadnienie
M. T. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w związku z nie rozpoznaniem przez ten organ odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] orzekającej o ustaleniu odszkodowania za opisaną w niej nieruchomość.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że skarżący nie wypełnili obowiązku wynikającego z treści przepisu art. 37 § 1 k.p.a. i nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r., sąd zwrócił się do skarżących o udzielenie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, informacji czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wezwali Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. oraz o ewentualne nadesłanie kopii tego wezwania. W odpowiedzi na wezwanie w nadesłanym do sądu piśmie z dnia 18 czerwca 2012 r., skarżący poinformowali, że nie posiadają kopii wezwania. Ponadto stwierdzili, że wycofują się ze skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia