Uzasadnienie
A. W. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej miasta W. nr [...] z dnia [...] marca 1960r. w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa własności czasowej do części nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] o pow. 1054,6 m2, objętej księgą hipoteczną nr [...], na rzecz T. W. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Dnia 23 sierpnia 2013r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynął wniosek A. W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej miasta W. nr [...] z dnia [...] marca 1960r. w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa własności czasowej do części nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] o pow. 1054,6 m2, objętej księgą hipoteczną nr [...], na rzecz T. W. Dnia 16 października 2013r. Kolegium zwróciło się do Prezydenta miasta W. o przesłanie akt administracyjnych niezbędnych do przeprowadzenia postępowania w ww. sprawie.
Dnia 14 listopada 2013r. wpłynęły dokumenty z Biura Geodezji i Katastru Urzędu miasta W. Kolejno, w dniu 27 stycznia 2014r. pełnomocnik strony przesłał kopie dokumentów własnościowych wskazując, że w Biurze Gospodarki Nieruchomościami zaginęły akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości.
Pismem z dnia 24 lutego 2014r. Biuro Gospodarki Nieruchomościami Delegatura w [...] poinformowała, że akta ww. nieruchomości zostały przekazane do BGN Urzędu [...] w dniu 27 lipca 2012r. i nie został zwrócone.
Dnia 27 lutego 2014r. pełnomocnik złożył do akt postanowienie Prezydenta miasta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r. o odtworzeniu akt przedmiotowej nieruchomości.
W związku z nie przesłaniem akt własnościowych do Kolegium, organ w dniu 5 lutego 2015r. zwrócił się do BGN o udzielnie w tej sprawie informacji.
Dnia 6 lutego 2015r. akta własnościowe nieruchomości zostały do Kolegium przekazane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny winien ocenić - w oparciu o akta sprawy - czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy do czynienia z niezałatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu wniosku, a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie.
Poza sporem jest to, że organnie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce. Bezspornym jest, że wniosek inicjujący postępowanie administracyjne w sprawie wpłynął do organu w dniu 27 sierpnia 2013r. Od tej więc chwili rozpoczął swój bieg dwumiesięczny termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Tymczasem, mimo tego organ nie zakończył postępowania administracyjnego.
Taki sposób postępowania organu godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania oraz prowadzić musi do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej.
W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu powyższego wniosku uznać należało za w pełni uzasadniony, co skutkować musiało wyznaczeniem organowi czteromiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Wyznaczając ten termin, Sąd miał na względzie zarówno określone w przepisach procedury administracyjnej terminy obligujące organ administracji publicznej do rozstrzygnięcia sprawy, jak też realną możliwość jej załatwienia przez organ w wyznaczonym wyrokiem terminie.
Stwierdzona bezczynność nie miała przy tym, zdaniem Sądu, charakteru rażącego, gdyż wynikała w znacznej mierze z okoliczności niezależnych od organu. Brak akt przedmiotowej nieruchomości i kwestia ich odtworzenia były bowiem niezależne od działań Kolegium.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art.200 p.p.s.a.