Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 97/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Wspólnoty [...]Nieruchomości [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] zezwalającej Miastu [...] [...] na konserwację stolarki okiennej, wymianę drzwi wejściowych w lokalu w kamienicy przy [...] w [...] oraz umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na wykonanie prac remontowych w lokalu użytkowym na parterze przedmiotowego budynku. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał bowiem w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzję nr [...] a tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wnioskiem z 25 kwietnia 2012 r. skarżąca wystąpiła o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez rozstrzygnięcie żądania o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarżąca złożyła w terminie 14-dniowym wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. przez orzeczenie o kosztach sądowych, które to dodatkowe orzeczenie Sąd powinien zamieścić w ww. postanowieniu.
W myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się: jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe (obejmujące opłaty sądowe: wpis, opłaty kancelaryjne oraz zwrot wydatków) oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zatem Sąd zwraca koszty poniesione w toku postępowania sądowego, a nie administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie r.pr. T. K. złożył jedynie pismo z 12 marca 2012 r., będące uzupełnieniem skargi Wspólnoty [...] Nieruchomości [...] z dnia [...] listopada 2011 r., sporządzonej przez stronę osobiście. W postępowaniu sądowoadministracyjnym strona skarżąca oraz reprezentujący ją pełnomocnik nie ponieśli żadnych innych kosztów.
W związku z powyższym zasadnym jest uzupełnienie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmującego jedynie zwrot wynagrodzenia radcy prawnego, określonego na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Koszty te, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., powinny zostać zasądzone na rzecz skarżącej od organu, tj. od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.