Uzasadnienie
T. R. pismem z [...] marca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie uwierzytelnionych odpisów akt sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] postanowieniami z [...] stycznia 2020 r. nr [...] i z [...] stycznia 2020 r. nr [...] odmówił wydania mu odpisów wnioskowanych akt. W dniu [...] stycznia 2020 r. wniósł ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które postanowieniem z [...] stycznia 2020 r., nr [...], uznało je za bezzasadne. Kolegium wskazało jednak, że organ pierwszej instancji uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi i nie powiadomił skarżącego o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie i nie wskazał nowego terminu jej załatwienia.
Skarżący podniósł, że rozpoznanie jego wniosków przez organ pierwszej instancji jest dla niego krzywdzące i pociąga daleko idące skutki prawne w postaci pozbawienia go możliwości ochrony praw oraz dobrego imienia.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący wniósł zażalenia na ww. postanowienia z [...] stycznia 2020 r., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniami z [...] lutego 2020 r., nr [...] i z [...] lutego 2020 r., nr [...] utrzymało ww. postanowienia w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów w dniu 22 czerwca 2020 r. podjął uchwałę II OPS 5/19 (dostępna w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którą wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Uchwały abstrakcyjne podejmowane są w celu wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ich przedmiotem są więc wątpliwości prawne, które nie mają bezpośredniego związku z postępowaniem toczącym się w indywidualnej sprawie sądowoadministracyjnej. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika jednak, że również w indywidualnych sprawach uchwały abstrakcyjne posiadają tzw. ogólną moc wiążącą.
Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w ww. uchwale, która znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, zaś za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności organu w rozpatrzeniu jego wniosku o wydanie uwierzytelnionych odpisów akt sprawy, w momencie gdy jego wniosek został już ostatecznie negatywnie rozstrzygnięty przez organy obu instancji. Przedmiotowa skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego do Sądu w dniu [...] marca 2020 r., zaś postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], utrzymujące w mocy postanowienia Prezydenta [...] o odmowie wydania uwierzytelnionych odpisów całości akt sprawy zostały wydane w dniu [...] lutego 2020 r.
Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.