Uzasadnienie
S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W., w obrębie [...], oznaczonej jako działki nr [...].
W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że 13 lipca 2005 r., zwrócił się z wnioskiem o zwrot działek niewykorzystanych na cele wywłaszczeniowe. Po blisko dwóch latach Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] odmówił zwrotu działki nr [...]. Natomiast postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r., organ wyłączył z postępowania działki nr [...] wyznaczając Starostę [...] do załatwienia jego wniosku o zwrot nieruchomości. Skarżący podkreślił, że po upływie 2 lat od złożenia wniosku dokonano jedynie komisyjnych oględzin terenu, którą to czynność powtórzono w dniu 23 lutego 2011 r. Reasumując S. K. dodał, że proces podejmowania decyzji trwa latami, podnoszone argumenty są nieprawdziwe, co jeszcze bardziej wydłuża cały proces, zatem bezczynność Prezydenta W. i brak stosownych działań dyscyplinujących ze strony Wojewody [...] w pełni uzasadnia jego skargę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga podlega oddaleniu aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione przez skarżącego w jej treści.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w treści skargi wniesionej do sądu, S. K. wskazał wyraźnie, że dotyczy ona bezczynności Wojewody [...] w postępowaniu o zwrot działek oznaczonych nr [...] położonych w W., przy ul. [...].
Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o zwrot opisanych wyżej nieruchomości jest Starosta [...], a nie Wojewoda [...]. Powyższe wynika z tego, że odnośnie działek nr [...] Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działki [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I Instancji. Natomiast w odniesieniu do działek nr [...] Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] wyłączył się z postępowania w sprawie ich zwrotu, a Wojewoda [..] postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] jako organ właściwy do załatwienia zwrotu działek wyznaczył Starostę [...]. Akta sprawy zostały przesłane do Starosty wraz z przedmiotowym postanowieniem.
Z powyższego wynika zatem, że organem właściwym do rozpoznania wniosku S. K. o zwrot nieruchomości opisanych jako działki nr [...] nie jest Wojewoda [...], a Starosta [...].
Tym samym brak jest podstaw do uznania, że Wojewoda [...] pozostaje w stanie bezczynności, skoro przed Starostą [...], a nie przed organem wojewódzkim nie toczy się postępowanie dotyczące zwrotu ww. nieruchomości.
W tym stanie rzeczy skarga S. K., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), podlega oddaleniu.