Uzasadnienie
S. B. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o co zawnioskowała w dniu 28 grudnia 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 25 stycznia 2021 r. wyłączona została skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do odrębnego rozpoznania (k. 3 akt sądowych). Zarządzeniem z 11 lutego 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, który uiściła (k. 33 akt sądowych). Organ nie wniósł odpowiedzi na skargę.
Wyrokiem z 25 marca 2021 r. o sygn. akt I SAB/Wr 236/20 tut. Sąd rozpoznał skargę skarżącej na bezczynność organu w sprawie z ww. wniosku – co Sąd podaje z urzędu.
Zarządzeniem z 20 maja 2021 r. wyznaczone zostało posiedzenie niejawne do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym (k. 35 akt sądowych).
Pismem procesowym z 1 czerwca 2021 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 7 czerwca 2021 r., skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zwrot wpisu sądowego od skargi uiszczonego przez skarżącą uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem cofnięcie skargi nastąpiło przed dniem rozpoczęcia posiedzenia sądowego, wyznaczonego na 9 czerwca 2021 r.