Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2006 r. Spółdzielnia A w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w L. w przedmiocie zaniechania wydania decyzji w zakresie zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego wraz z odsetkami. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, iż wyrokiem z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 1128/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od kwietnia 2000 r. do lutego 2001 r., uchylił tę decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. Strona skarżąca wywiodła, iż na skutek tego wyroku Naczelnik Urzędu Celnego w L. winien wydać, bez uzasadnionej zwłoki, decyzję orzekająca o zwrocie nadpłaconego podatku akcyzowego, co powinno nastąpić bez podejmowania przez stronę jakichkolwiek dodatkowych czynności, w szczególności bez składania wniosku o stwierdzenie nadpłaty z korektami deklaracji i pisemnym uzasadnieniem żądania. Tymczasem, zdaniem strony skarżącej, do czasu złożenia przedmiotowej skargi, Naczelnik Urzędu Celnego w L. takiej decyzji nie wydał.
W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Celnego w L. wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na niespełnienie przez stronę warunku wyczerpania środków zaskarżenia, bowiem przed Dyrektorem Izby Celnej we W. toczy się postępowanie w sprawie zażalenia strony skarżącej na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w zakresie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w sprawie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, w związku z powołanym wyżej wyrokiem Sądu.
Jednak na wypadek przyjęcia przez Sąd innego poglądu, Naczelnik Urzędu Celnego w L. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 upsa obejmuje orzekanie, między innymi w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jednakże, zgodnie z art. 52 § 1 upsa, skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi przepis art. 52 § 2 upsa.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w L. w przedmiocie zaniechania wydania decyzji w zakresie nadpłaconego podatku akcyzowego wraz z odsetkami, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 1128/04.
Z powołanej wyżej regulacji wynika, iż skuteczne wniesienie skargi uwarunkowane jest uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia. Z akt sprawy tymczasem wynika, iż strona skarżąca nie spełniła tego podstawowego warunku, bowiem wniosła przedmiotową skargę w toku postępowania podatkowego, prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej we W., na skutek zażalenia strony skarżącej na postanowienie z dnia [...] nr [...], którego przedmiotem jest właśnie odmowa wszczęcia postępowania w zakresie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w sprawie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, w związku z powołanym wyżej wyrokiem Sądu. Oznacza to zatem, iż składając skargę do Sądu przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, strona skarżąca naruszyła zasadę dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Nie jest bowiem dopuszczalne by strona pomijała obowiązujące przepisy i dokonywała czynności według własnego uznania.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.