Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, że jest inwalidą, ciążą na nim zobowiązania pieniężne stwierdzone sądownie, a nadto pomaga matce, z którą mieszka. Matka nie jest zatrudniona ani nie otrzymuje świadczeń emerytalno-rentowych.
Wnioskodawca posiada dom wymagający remontów i nieruchomość rolną (0,21 ha). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości 3.000 euro. Dochody uzyskuje z tytułu renty rodzinnej i zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie 2.016,77 zł.
Dokumenty nadesłane na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) potwierdzają dane dotyczące dochodów, wynika z nich też, że skarżący został zakwalifikowany do II grupy inwalidzkiej.
Z dodatkowych oświadczeń wnioskodawcy wynika, że jego miesięczne wydatki wynoszą około 1.000 zł (zestawienie miesięcznych wydatków dotyczyło jednej osoby), ciążą na nim wymagalne kredyty w wysokości łącznej 3.600 zł. Skarżący nie posiada żadnego środka transportu i ma trudności w poruszaniu się (od urodzenia), co stało się przyczyną orzeczenia o niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane. Wskazać należy, iż dochody skarżącego w kwocie około 2.000 zł przeznaczone są na utrzymanie nie tylko jego samego, ale również matki, która nie ma żadnych dochodów. W związku z tym kwoty miesięcznych wydatków należało przyjąć w wysokości dwukrotnej.
Nie bez znaczenia dla oceny zasadności przedmiotowego wniosku ma fakt wymagalności kredytów bankowych.
Ponadto, ani skarżący, ani jego matka nie mają majątku, z którego można by było pozyskać środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy uznać należało, iż wnioskodawca spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i wobec tego, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.