Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Pani I. M. wystąpiła do Urzędu Miasta i Gminy w G. o zwrot niesłusznie pobranego "podatku od użytkowania wieczystego". Wskazywała, iż tytułem prawnym do nieruchomości od której pobierane były należności jest własność. Obecnie właścicielem jest jej syn B. M., a zatem pobierane od 1992 do 1999 r. należności z tytułu użytkowania wieczystego na łączną kwotę [...] były nienależne. Domagała się zwrotu ww. kwoty wraz z odsetkami.
Urząd Miasta i Gminy w G. pismem z dnia [...] uznał zasadność żądania wnioskodawczyni i dokonał zwrotu na rzecz B. M., właściciela nieruchomości, kwoty [...]ł.
W dniu [...] Pan B.M. powołując się na treść art. 77 § 1 Ordynacji podatkowej wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy w G. o zapłatę odsetek od zwróconej mu nadpłaty z tytułu "podatku od wieczystego użytkowania".
W odpowiedzi na powyższe żądanie Urząd poinformował wnioskodawcę, iż należność główna została za jego zgodą przekazana na poczet podatku od nieruchomości za rok 1999 i lata następne, natomiast roszczenie o odsetki uległo przedawnieniu zgodnie z treścią art. 118 k.c.
Dnia [...] Skarżący złożył odwołanie adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się uchylenia decyzji Urzędu Miasta i Gminy w G. oraz wypłaty należnych jego zdaniem odsetek. Wskazywał jednocześnie, iż należność główna nie została przekazana na poczet podatku za lata 1999 - 2001, bowiem podatek ten została przez Skarżącego uiszczony na co przedłożył dowody wpłaty.
W dniu [...] B. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., wskazując, iż do dnia złożenia skargi nie otrzymał decyzji mającej stanowić odpowiedź na złożone z dniu [...] odwołanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał organ, iż spór dotyczy zwrotu nadpłaconych opłat z tytułu użytkowania wieczystego oraz odsetek od ww. należności i stanowi roszczenie o charakterze cywilnoprawnym, nie może być zatem rozpatrywany na drodze administracyjnej. W niniejszej sprawie Kolegium nie jest organem odwoławczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Na tej podstawie właściwym do rozpoznania niniejszej skargi złożonej wszakże do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Zakres kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowiąc w przepisie art. 2, iż do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5. podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z powyższego wynika, iż skarga na bezczynność może dotyczyć tylko wydania przez uprawnione organy określonych ww. przepisie aktów lub wykonania czynności z zakresu administracji publicznej. W rozpatrywanym stanie faktycznym przedmiot sporu (odsetki od nienależnie pobranej opłaty za użytkowanie wieczyste) dotyczy kwestii leżących poza sfera regulowaną przepisami prawa administracyjnego, w związku z powyższym w świetle ww. regulacji nie może być oceniany przez sądy administracyjne. Swoich racji Skarżący winien dochodzić przez sądem cywilnym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.