Uzasadnienie
W dniu [...]J. K. wystąpił do Zarządu Miasta K. z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia zasadności pobierania opłaty targowej w latach 1995 -1997. Burmistrz Miasta K. pismem z dnia [...] (znak [...]) udzielił wyczerpujących wyjaśnień w tej sprawie i uznał żądanie za bezzasadne. J. K. nie zgodził się z treścią powyższego wyjaśnienia Burmistrza w tej sprawie i wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie w dniu [...]. Nie uczynił tego niezwłocznie, lecz dopiero po upływie 17 miesięcy od otrzymania odpowiedzi Burmistrza.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia [...] (znak [...]) potwierdziło w tej sprawie stanowisko Burmistrza, że nadzór nad uchwałami podejmowanymi przez Radę Miasta sprawują uprawnione do tego organy i strona może je zaskarżyć do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sytuacji, gdy został naruszony jej interes prawny.
Po zapoznaniu się z treścią pisma Kolegium J. K. nie skorzystał z uprawnienia, jakim było zaskarżenie uchwały w przedmiocie poboru opłaty targowej, lecz w rok później powołując się ponownie na pkt2 pisma (znak [...]) w dniu [...]wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia [...] ([...]) Burmistrz udzielił stosownej odpowiedzi. Ponadto, jak wynika z informacji uzyskanych od Kolegium J. K. wniósł skargę do NSA na decyzję SKO w W. (znak [...]) z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję Przewodniczącego Zarządu Miasta (nr [...]) z dnia [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej pobieranej w latach 1996-1998, co może mieć związek ze sprawą.
W związku z powyższym Burmistrz Miasta K. wniósł o oddalenie skargi na bezczynność Burmistrza jako bezzasadnej. Burmistrz na wszystkie pisma kierowane przez stronę udzielał odpowiedzi w ustawowych terminach zgodnie z przepisami prawnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Powyższa skarga została wniesiona w dniu [...]do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy zapis ustawowy uzasadnia rozpoznanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd uznał, iż podlega ona odrzuceniu Na wstępnie należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd zważył, iż przedmiotem sprawy jest zasadność pobierania opłaty targowej od skarżącego w latach 1995 -1997, co jednoznacznie wynika z treści pisma skarżącego z dnia [...]. W piśmie z dnia [...]Burmistrz uznał żądanie za bezzasadne, wskazując jednocześnie na tryb ewentualnego zaskarżania uchwał regulujących obowiązek ponoszenia opłat targowych. W punkcie 2 tegoż pisma zawarto informację, że "opłata targowa ma charakter świadczenia okresowego i zgodnie z art. 118 kodeksu cywilnego ewentualne roszczenia ojej zwrot jako świadczenia nienależnego ulegają przedawnieniu z upływem lat trzech od daty jej wymagalności". W odpowiedzi na to pismo J. K. w swym piśmie z dnia [...] (a więc po upływie blisko 20 miesięcy od otrzymania pisma Burmistrza) zawarł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albowiem zdaniem skarżącego zawierało ono mylne stwierdzenie, że opłata targowa ma charakter świadczenia okresowego w rozumieniu kodeksu cywilnego, podczas gdy w rzeczywistości jest ona podatkiem lokalnym, podlegającym Ordynacji podatkowej. W 3
Sygnatura akt I S.AB./Wr 13/03 odpowiedzi z kolei na to pismo Burmistrz Miasta K. w piśmie z dnia [...]wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych (obowiązującej do 31 grudnia 1997 r.) nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie trzech lat od końca roku, w którym powstała, lub gdy nie można ustalić osoby uprawnionej do jej odbioru. Dlatego też Burmistrz uważa, że informacja o trzyletnim terminie przedawnienia roszczeń była prawidłowa i nie doszło do naruszenia prawa
W skardze z dnia [...]skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ostatecznie sprecyzowanej w piśmie z dnia [...], skarżący wskazał, iż jej przedmiotem jest bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej. Skarżący zarzuca, że Burmistrz nie wydał decyzji a tylko udzielił odpowiedzi.
Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd zważył, iż zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 powoływanego przepisu wyjaśniono, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z przepisem art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym w 2000 r.) załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W przepisie art. 141 Ordynacji podatkowej przewidziano, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy skarga do organu podatkowego wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w sprawach w sprawach należących do kompetencji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, zgodnie z art. 13 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, są 4
Sygnatura akt 1 S.AB.Wr 13/03 samorządowe kolegia odwoławcze. W rozpatrywanej sprawie oznacza to, iż wyczerpanie środków zaskarżenia miałoby miejsce, gdyby J. K. złożył skargę na niezałatwienie sprawy zwrotu nadpłaty w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Dopiero wydanie przez Kolegium stosownego rozstrzygnięcia oznaczałoby wyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu przytaczanej ustawy i podlegałoby kontroli sądu administracyjnego.
W związku z nie wyczerpaniem środków zaskarżenia przewidzianych w Ordynacji podatkowej skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna a to zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.