Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 maja 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – A. C. Do skargi załączono również pełnomocnictwo udzielone A. C. Następnie, A. C. została wezwana do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przez sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zgodnego z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 lipca 2021 r.
Na powyższe wezwanie, nie udzielono odpowiedzi.
Wobec powyższego, wyjaśniając stronie skarżącej konieczność pominięcia pełnomocnika z uwagi na niewykazanie przez niego, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., stronę skarżącą wezwano do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 11 października 2021 r. (vide k. 22 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do osobistego podpisania skargi przez stronę (lub nadesłania jej podpisanego odpisu), doręczono skarżącej w dniu 11 października 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu dotyczącego osobistego podpisania skargi, który upłynął w dniu 18 października 2021 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie nie uzupełniono jednak powyższego braku formalnego skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w punkcie I sentencji.
W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.