Uzasadnienie
W sprawie, przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie wniosku skarżącej o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wskazał na niewyczerpanie drogi sądowej.
Z akt sprawy wynika, że zarówno w aktach administracyjnych jak i sądowych nie Sąd nie stwierdził istnienia ponaglenia, które poprzedza wniesienie skargi do Sądu. Wobec tego w dniu 16 marca 2021 r. strona została wezwana do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz złożenia tłumaczenia aktu urodzenia skarżącej dokonanego przez tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie strona nie przedłożyła dowodu wniesienia ponaglenia oraz nie przedłożyła tłumaczenia aktu urodzenia małoletniej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków w postępowaniu administracyjnym oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jednocześnie art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W niniejszej sprawie, strona przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu, nie wniosła ponaglenia. Ponaglenie takie nie znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, co podlegało weryfikacji Sądu, o takim braku wspomniał również organ administracji, domagając się odrzucenia skargi. Wobec tego braku Sąd pismem z 16 marca 2021 r. wezwał stronę do wykazania wniesienia skargi Sądu, czego strona nie dokonała, pomimo prawidłowego doręczonego wezwania. W piśmie tym pouczono także stronę o skutkach zaniechania tej czynności.
W efekcie wobec niewyczerpania drogi administracyjnej skargę jako przedwczesną należało odrzucić.
Nadto zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie właściwym dokumentem. W sprawie ze skargi małoletniego dziecka reprezentowanego przez rodzica takim dokumentem jest akt urodzenia dziecka. Nieprzedłożenie tego dokumentu stanowi brak formalny, którego nie uzupełniono pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Sądu z 16 marca 2021r.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie w pkt II sentencji postanowienia, o zwrocie uiszczonego wpisu, znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.