Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SAB/Wr 19/23

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Asesor WSA Iwona Solatycka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I
Sprawa
sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W sprawie, decyzją z 16 maja 2022 r. organ uwzględnił wniosek strony z 20 stycznia 2020 r. i udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z terminem ważności do dnia 16 maja 2024 r. Decyzja została doręczona stronie w dniu 21 czerwca 2022 r. W dniu 5 stycznia 2023 r. strona nadała w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność organu, w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku z 20 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga strony z 5 stycznia 2023 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne. W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W sprawie, decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 16 maja 2021 r. i doręczona w dniu 21 czerwca 2022 r. Strona wnosząc do tut. Sądu skargę na bezczynność organu w dniu 5 stycznia 2023 r., dokonała tej czynności już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej. Skarga ta zatem zgodnie z ww. uchwałą sygn. II OPS 5/19 jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Uzasadnienie

W sprawie, decyzją z 16 maja 2022 r. organ uwzględnił wniosek strony z 20 stycznia 2020 r. i udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z terminem ważności do dnia 16 maja 2024 r. Decyzja została doręczona stronie w dniu 21 czerwca 2022 r.

W dniu 5 stycznia 2023 r. strona nadała w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność organu, w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku z 20 stycznia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga strony z 5 stycznia 2023 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.

W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.".

W sprawie, decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 16 maja 2021 r. i doręczona w dniu 21 czerwca 2022 r. Strona wnosząc do tut. Sądu skargę na bezczynność organu w dniu 5 stycznia 2023 r., dokonała tej czynności już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej. Skarga ta zatem zgodnie z ww. uchwałą sygn. II OPS 5/19 jest niedopuszczalna.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.