Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 czerwca 2021 r. A. H. (Strona, Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że sprawa ze skargi Strony z dnia 12 stycznia 2021 r. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, została zarejestrowana pod sygnaturą I SAB/Wr 2487/21 i rozpoznana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt I SAB/Wr 2487/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Strona wniosła dwie skargi dotyczące tej samej sprawy tj. bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, które zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SAB/Wr 2487/21 oraz I SAB/Wr 2137/21.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.