Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 24 lutego 2022 r. i 28 lutego 2022 r. wezwano pełnomocnika Strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnego i fiskalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (oryginału lub prawidłowo uwierzytelnionej kopii) oraz uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone 13 maja 2022 r. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Po myśli art. art. 57 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego musi odpowiadać wymaganiom stawianym wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z takich wymogów formalnych - podlegającym usunięciu na wezwanie Sądu - jest wymóg dołączenia do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie tego braku formalnego skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Strony 13 maja 2022 r. Wyznaczony termin upływał z końcem 20 maja 2022 r. Powyższe braki nie zostały w tym terminie uzupełnione, a więc pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie dopełniono ww. czynności, co spowodowało, że skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.