Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 14 i 15 października 2021 r. wezwano pełnomocnika Strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 15 listopada 2021 r. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Po myśli art. art. 57 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako: p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego musi odpowiadać wymaganiom stawianym wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z takich wymogów formalnych - podlegającym usunięciu na wezwanie Sądu - jest wymóg dołączenia do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie tego braku formalnego skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wskazać należy że załączone do skargi pełnomocnictwo nie odpowiadało wymogom z art. 36 p.p.s.a. stąd też zostało wystosowane wezwanie Sądu do jego uzupełnienia.
Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Strony 15 listopada 2021 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z końcem 22 listopada 2021 r. - braki formalny i fiskalny nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.