Uzasadnienie
Skarżący O. B. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego N. P., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem z 21 października 2020 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia, małoletniego O. B., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 października 2020 r. (k. 26 akt sądowych).
Do dnia dzisiejszego brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez przedłożenie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia, małoletniego O. B. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 28 października 2020 r. (k. 26 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia tego braku skargi upłynął z dniem 4 listopada 2020 r. Do dnia dzisiejszego Skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego.
W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II postanowienia.