Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2003 r. strona skarżąca wniosła o wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu sprawy ze swojej skargi sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu Józefa K. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podniosła, iż sędzia NSA Józef K. rozpoznawał skargi strony skarżącej na czynności komorników w Sądzie Okręgowym we W. i wówczas orzeczenia tego Sądu były niekorzystne dla strony.
Sędzia NSA Józef K. w oświadczeniu złożonym w dniu 10 kwietnia 2003 r. wywiódł, iż nie łączą go z wnioskodawcą żadne stosunki osobiste, towarzyskie lub zawodowe, które mogłyby w jakikolwiek sposób oddziaływać na wynik sprawy oraz na prawa i obowiązki stron, w szczególności zaś wnioskodawcy. Jednocześnie dodał, że nigdy nie był sędzią sądu okręgowego, a tym samym nie mógł rozpoznawać spraw cywilnych z udziałem wnioskodawcy w charakterze strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego z udziału w rozpoznawaniu sprawy nie została uregulowana w ustawie z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. W postępowaniu przed Naczelnym Sądzie Administracyjnym przepisy regulujące tą kwestie /art. 48 i art. 49 Kpc/ znajdują zastosowanie na podstawie odesłania z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Przepisy te przewidują dwie sytuacje, gdy sędzia może został wyłączony od rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 48 Kpc. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sytuacji, gdy łączą go z uczestnikami postępowania więzy pokrewieństwa lub powinowactwa oraz w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego, a także, jeżeli brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie, nie może orzekać co do tej skargi.
Nadto w art. 49 Kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA określono, iż niezależnie od przyczyn wymienionych w artykule poprzedzającym, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Dla wyjaśnienia charakteru stosunków łączących sędziego ze stroną przepis art. 52 par. 2 Kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA nakłada na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia oświadczenia. Z oświadczenia złożonego przez sędziego Józefa K. wynika, iż nie zachodzą żadne z wymienionych przesłanek. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego /zob. postanowienie SN z dnia 25 sierpnia 1971 r. I CZ 212/71 - OSNC 1972 z. 3 poz. 55/.
Na marginesie należy wskazać, iż podniesione przez stronę skarżącą okoliczności nie zostały wymienione w art. 48 Kpc, więc nawet gdyby rzeczywiście sędzia Józef K. rozpoznawał kiedyś oznaczone sprawy cywilne strony skarżącej to nie pozostawałoby to w związku z niniejszym postępowaniem /zob. postanowienie SN z dnia 15 października 1969 r. I PZ 41/69 - nie publ./. Również oczywistym jest, że subiektywne twierdzenie, iż sędzia nie będzie obiektywny i dlatego powinien zostać wyłączony od rozpoznawania sprawy, nie uzasadniałoby przedmiotowego wniosku.
W tym stanie rzeczy na podstawie powołanych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.