Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została podpisana przez pełnomocnika adw. M.H. Do skargi załączono również pełnomocnictwo udzielone adw. M.H. przez R.D.. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 16 lutego 2021 r., adw. M.H. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."), albowiem przedłożone ze skargą pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje swym zakresem reprezentacji małoletniej skarżącej A.D., a jedynie R.D. oraz do przedłożenia przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej skarżącej.
Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 10 marca 2021 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie adw. M.H. przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez opiekuna prawnego małoletniej skarżącej dla r.pr. O.F. oraz D.G.
Wobec nieprzedłożenia przez adw. M.H. pełnomocnictwa do zastępowania A.D. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego R.D., zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono przedstawicielowi małoletniej skarżącej w dniu 26 maja 2021 r.
Stwierdzony brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, jednocześnie do pisma nie załączono prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa.
W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa wykazującym umocowanie do działania w imieniu małoletniej skarżącej. Następnie, wobec braku właściwego uzupełnienia wezwania - przedłożono bowiem pełnomocnictwo udzielone innemu pełnomocnikowi tj. r.pr. O.F. i D.G., a nie adw. M.H., uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej do jej podpisania lub przesłania podpisanego odpisu skargi. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Jednakże, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, także i w tym przypadku brak formalny nie został uzupełniony.
W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił (pkt. I postanowienia).
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II postanowienia.