Uzasadnienie
Pismem z 25 listopada 2021 r. (data nadania: 24 listopada 2021 r.) A. B.(dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 18 października 2021 r. nr [...] organ udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jak wynika z akt sprawy, powyższą decyzję organ doręczył stronie 29 października 2021 r. (vide: k. 21 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej – p.p.s.a.).
Sąd uznał, że skarga strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji z 18 października 2021 r. tj. po zakończeniu przez organ postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły zarzucił skarżący.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłość postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Skoro skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ 24 listopada 2021 r. tj. po wydaniu przez organ decyzji 18 października 2021 r. (doręczonej 29 października 2021 r.) to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji.
O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).