Uzasadnienie
Strona skarżąca 25 stycznia 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej) wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Decyzją z 3 grudnia 2020 r. organ odmówił Stronie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga Strony podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.".
W sprawie niniejszej, decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 2 grudnia 2020 r. Strona wnosząc do tut. Sądu skargę na bezczynność w dniu 25 stycznia 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej), dokonała tej czynności już po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego. Skarga ta jest zatem zgodnie z ww. uchwałami niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; w skrócie p.p.s.a.) Sąd orzekł jak sentencji.