Uzasadnienie
A. Sp. z.o.o Sp. k. we W. (Spólka, Skarżąca), działając przez pełnomocnika radcę prawnego D. K., wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę typu A dla J. S. S. Zarządzeniem z dnia 15 września 2020 r. wezwano pełnomocnika Spółki do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS – dla A. Sp. z.o.o). W wezwaniu tym pouczono, że w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi – skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") skarga zostanie odrzucona. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 18 września 2020 r. (k. 16 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo przedłożone wraz ze skargą (k. 8 akt sądowych) zostało udzielone w imieniu Spółki przez członka zarządu komplementariusza P. L. Z odpisu KRS dotyczącego Spółki (również załączonego do skargi, k. 4-6 akt sądowych) wynika, że wspólnikiem reprezentującym Spółkę jest A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Sąd powziął więc wątpliwość, czy pełnomocnictwo przedłożone do skargi jest skuteczne, zatem wezwał pełnomocnika do przedłożenia odpisu KRS dotyczącego wspólnika reprezentującego Spółkę. Wezwanie to nie zostało wykonane w zakreślonym terminie.
W tym stanie rzeczy zastosowanie ma art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie Skarżącej. Niewskazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni.
Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Złożenie żądanych dokumentów po terminie jest, co do zasady, równoznaczne z nieuzupełnieniem braków skargi. W przedmiotowej sprawie Spółka (przez pełnomocnika) została zobowiązana do złożenia dokumentu potwierdzającego uprawnienia członka zarządu komplementariusza do udzielenia umocowania profesjonalnemu pełnomocnikowi do reprezentowania Skarżącej (KRS – dla A. Sp. z o.o.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że Strona nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu.
Z tych względów Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji postanowienia.