Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.
W dniu 31 stycznia 2014 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu, za pośrednictwem organu podatkowego, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W. oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 kwietnia 2014 r., w trybie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), rozdzielono skargi skarżącego na bezczynność oraz przewlekłość organu.
Pismem z dnia 7 lipca 2014 r. (data wpływu: 8 lipca 2014 r.) pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 u.p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Uwzględniając powyższe - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie - wobec cofnięcia skargi - Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony od skargi wpis sądowy, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.