Uzasadnienie
W skardze na bezczynność organu skarżące stowarzyszenie reprezentowane przez radcę prawnego zarzuciło, że organ bezpodstawnie uzależnia rozpatrzenie wniosku stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w sprawie, od złożenia przez pełnomocnika pełnomocnictwa w formie przewidzianej przez art. 138e § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: O.p.), tj. według wzoru określonego w odrębnych przepisach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Argumentował, że strona przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu przed organami. Uprzednio winna bowiem złożyć na podstawie art. 141 O.p. ponaglenie do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w rzekomej bezczynności. Strona takie ponaglenie istotnie wniosła. Było jednak obarczone brakami formalnymi (niezłożenie pełnomocnictwa w odpowiedniej formie), których pomimo wezwania nie uzupełniono.
Z tego powodu organ wyższego stopnia - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] pozostawił ponaglenie bez rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje więc zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
W niniejszej sprawie strona przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wyczerpał przysługujących jej środków zaskarżenia od ww. orzeczenia, tj. nie wniosła skutecznie tzw. ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
W sprawach dotyczących bezczynności organów podatkowych przyjmuje się, że ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 O.p., stanowi środek zaskarżenia w rozumieniu art. 54 § 2 p.p.s.a., którego wniesienie warunkuje możliwość złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.
W przedmiotowej sprawie organ podatkowy wyższego stopnia na podstawie art. 169 O.p. pozostawił ponaglenie bez rozpatrzenia. Pozostawienie tego środka bez rozpatrzenia powoduje, iż nie wywołał on zamierzonych przez stronę skutków prawnych w postaci wyczerpania toku instancji. Strona nadal jest uprawniona do wniesienia ponaglenia. Miała też możliwość na podstawie art. 169 § 4 O.p. wniesienia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu jej ponaglenia bez rozpoznania. Zarysowany w skardze spór dotyczący formy pełnomocnictwa, którym pełnomocnik strony winien się legitymować składając wniosek o dopuszczenie strony do udziału w sprawie, powinien być kontynuowany poprzez złożenie zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2016 r. o pozostawieniu ponaglenia bez rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.