Uzasadnienie
W sprawie, decyzją z 24 maja 2022 r. organ odmówił uwzględnienia wniosku strony z 22 lutego 2021 r. udzielił stronie zezwolenia na pobyt, z powodu nieuzupełnienia dokumentów.
Ww. decyzja została wysłana na adres strony podane we wniosku z 22 lutego 2021 r. i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 28 maja 2021 r. i 7 czerwca 2021 r, pozostawiona w aktach administracyjnych (przesyłka k. 112 akt administracyjnych).
W dniu 15 grudnia 2022 r. strona nadała w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność organu, w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku z 22 lutego 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga strony z 15 grudnia 2021 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.".
W sprawie, decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 24 maja 2021 r. i doręczona w drodze tzw. prawnej fikcji doręczenia w czerwcu 2021r. Strona wnosząc do tut. Sądu skargę na bezczynność organu w dniu 15 grudnia 2022 r., dokonała tej czynności już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej. Skarga ta zatem zgodnie z ww. uchwałą sygn. II OPS 5/19 jest niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.