Uzasadnienie
Pismem z 10 lipca 2026 r. V.B. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 24 sierpnia 2026 r., skarżącego wezwano do:
- - złożenia dowodu wniesienia ponaglenia,
- - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł,
- - podania numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu 3 września 2026 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 10 września 2026 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił powyższych braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony, natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania strony oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo. Przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, opublikowana na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – CBOSA).
Ponadto sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a..
Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi jest m.in. jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem. Stwierdzenie braku wymienionej przesłanki prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia (zob. T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (na mocy art. 52 § 2 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność organu, czy też na przewlekłość prowadzenia sprawy jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a.
Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W okolicznościach niniejszej sprawy, wezwano skarżącego do:
- - podania numeru PESEL,
- - złożenia dowodu wniesienia ponaglenia,
- - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu 3 września 2026 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 10 września 2026 r. Skarżący nie odpowiedział jednak na wezwanie Sądu i nie uzupełnił powyższych braków formalnych i fiskalnych w zakreślonym terminie, zatem skarga nie może być przez Sąd merytorycznie rozpoznana.
Z tego powodu, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 §3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.