Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżący G. F. i J. F., pismem z dnia 29 października 2010 r., cofnęli skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie wydania, na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz.60 ze zm.) – dalej O.p., decyzji w sprawie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. wraz z odsetkami. W piśmie nie wskazano przyczyn cofnięcia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofniecie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynność procesowa strony skarżącej, w świetle materiału sprawy, nie budzi wątpliwości i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu.
Wobec skutecznego cofnięcia skargi Sąd, na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł o zwrocie stronie całego uiszczonego wpisu od skargi.