Uzasadnienie
J.B. (zwana dalej: "stroną skarżącą") pismem z dnia 12 marca 2012r. na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej "ppsa") wniosła skargę na naruszenie prawa przez Starostę S, który nie przesłał stronie skarżącej postanowienia z dnia [...] czerwca 2011r. znak [...]. Strona skarżąca wskazała, że ww. organ wiedział, że jest ona stroną postępowaniu a po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – pismem z dnia 16 lutego 2012r. zbagatelizował swój obowiązek i nie podał podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca opisała zaistniały stan faktyczny wskazując, że w dniu 10 lutego 2012r. jej mąż – L.B. okazał stronie skarżącej pismo z dnia 7 lutego 2012r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z którego wynika, że może strona skarżąca wnieść skargę na postępowanie Starosty S..
Starosta S. w dniu [...] czerwca 2011r. wydał postanowienie nr [...] w sprawie dotyczącej strony skarżącej i jej męża. Jednakże ten akt przesłał do wiadomości mężowi strony skarżącej. Niezwłocznie bo w dniu 16 lutego 2011r. strona skarżąca skierowała drogą elektroniczną pismo do Starosty S. którym wniosła o doręczenie ww. pisma. W dniu 23 lutego 2012r. nr [...] strona skarżąca otrzymała odpowiedź z lakonicznym uzasadnieniem z którego wynika, że J.B. nie otrzymała ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2011r. albowiem cała wcześniejsza korespondencja oraz wszystkie zażalenia na postanowienia wydawane były przez lub z upoważnienia Starosty S. były przedkładane i podpisywane jedynie przez L. B.. Z uwagi na powyższe odpowiedzi Starosty S. na pisma L.B. oraz kolejne postanowienia były kierowane do wyżej wymienionego. Strona skarżąca tym samym podkreśla w skardze, że Starosta S. wiedział, ze była ona stroną w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Starosta S. wnosząc o jej oddalenie wskazał na jej bezzasadność. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał, że z uwagi na to, że korespondencja była kierowana do organu przez L. B., dlatego też całość korespondencji organu była kierowana powyżej wymienionego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
W pierwszej kolejności wypada przypomnieć, że stosownie do treści art. 3 § 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa). W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowadministracyjne, 2010, s. 70).
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanego dalej "kpa"). Przypomnieć w związku z tym trzeba, ze zgodnie z art. 126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Stosownie zaś do art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (...) następuje tylko na żądanie strony.
W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o numerach:[...] było prowadzone wobec J. i L. B.. Nie ulega także wątpliwości, że w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów zobowiązanego J.B. nie została uznana za stronę. Pomimo istnienia takiego obowiązku stosownie do treści art. 61 § 4 kpa, zgodnie z którym o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie.
Stąd też wniosek J.B. z dnia 16 lutego 2012r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania. Nie ulga bowiem wątpliwości, że stosownie do treści art. 104 § 1 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Ponadto na mocy art. 10 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym Starosta S. powinien rozpatrzyć wniosek strony jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego i wydać stosowne rozstrzygnięcie po zbadaniu przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając w oparciu o treść art. 149 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o treść art. 200 ppsa.