Uzasadnienie
M. G. wniósł skargę na przewlekłe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w sprawie podatku od towarów i usług za okres od listopada do grudnia 2012 r. i od stycznia do lutego 2013 r.
W skardze strona zarzuciła organowi nieuzasadnione przedłużanie w czasie prowadzonego postępowania podatkowego oraz niepodejmowanie działań zmierzających do zakończenia prowadzonego postepowania. Skarżący domagał się wyznaczenia ostatecznego terminu załatwienia sprawy przez organ w terminie zapobiegającym upadłości firmy oraz wskazania osób odpowiedzialnych za nieterminowe załatwienie sprawy i orzeczenie o odpowiedzialności tych osób.
Organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 14 lipca 2015 r. pełnomocnik strony cofnął skargę. Wniósł też o zwrot kwoty wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie.
Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi wydane zostało w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który nakłada obowiązek zwrotu przez Sąd z urzędu wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego.