Uzasadnienie
Pismem z 6 listopada 2020 r., strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z 16 grudnia 2020 r. strona oświadczyła, iż cofa skargę oraz wniosła o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że cofniecie skargi przez stronę nie doprowadzi do opisanych skutków, w związku z tym należało uznać, że jest ono dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia (pkt I).
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).