Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...]adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. K. zawarł skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w sprawie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2003 r. (I SA/Wr 1920/2000) "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za VIII 1993 r." Skarżący wniósł o zobowiązanie Izby Skarbowej do wykonania wspomnianego wyroku i zasądzenie od Izby Skarbowej na rzecz skarżącego "zwrotu łącznie kwoty [...]wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ich poboru ([...]) i wpłaty ([...]) do dnia zapłaty".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do rozpoznania skargi wniesionej przez stronę do Naczelnego Sądu Admi-nistracyjnego w dniu [...]znajduje podstawę prawną w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę
Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Stosownie bowiem do dyspozycji wspomnianego unormowania, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami ad ministracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2 wspomnianej wcześniej ustawy).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia. 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż została wniesiona przez stronę bez spełnienia warunków przewidzianych w art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Według art. 52 § 1 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek 1
Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03 zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).
Jeśli chodzi o termin załatwienia sprawy podatkowej, to zgodnie z art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), właściwe organy powinny to uczynić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, w sprawach zaś szczególnie skomplikowanych - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia, 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz ze złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oświadczenia T. K. wynika, że podatnik przez wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie występował z ponagleniem do Ministra Finansów na zarzucaną Izbie Skarbowej bezczynność. W takim stanie rzeczy nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy - należało skargę odrzucić.