Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., doręczonym 17 maja 2016 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej radcę prawnego, w terminie siedmiu dni do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu strony, pod rygorem odrzucenia skargi. W związku z nieprzedłożeniem wymaganego pełnomocnictwa, Sąd zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2016 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 28 czerwca 2016 r. Stwierdzony brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony powinno nadto zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 §1 powołanej ustawy). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a) Po stwierdzeniu braku pełnomocnictwa, które nie zostało uzupełnione na wezwanie Sądu i ujawnieniu wtórnego innego braku skargi, a mianowicie braku podpisu strony pod skargą, Sąd wezwał skarżącego - jako osobę uprawnioną do osobistego sporządzenia i wniesienia skargi - do jej podpisania (art. 46 § pkt 4 p.p.s.a.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wraz z jednoczesnym pouczeniem o procesowych skutkach wynikających z nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi.
Wezwanie do uzupełnienia zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 28 czerwca 2016 r., a zatem termin uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 5 lipca 2016 r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu. Z tych przyczyn, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i § 3, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.