Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga R. D. (dalej: strona, skarżący) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę Stronę skarżącą wezwano do złożenia kopii ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi wraz z potwierdzeniem jego nadania do Wojewody Dolnośląskiego– w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej 3 sierpnia 2022 r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Odnosząc się do stanu faktycznego niniejszej sprawy sąd stwierdza, że strona skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyła ponaglenie. To zaś skutkowało uznaniem przez sąd, że strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji