Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...]., adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. K. zawarł skargę na bezczynność Izby) Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w sprawie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2002 r. (I SA/Wr 2162/99) w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Skarżący wniósł o zobowiązanie Izby Skarbowej do wykonania wspomnianego wyroku i ugodowe rozliczenie postępowania egzekucyjnego dotyczącego okresu od 1996 r. do 30 czerwca 1998 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do rozpoznania skargi wniesionej przez stronę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...]znajduje podstawę prawną w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Stosownie bowiem do dyspozycji wspomnianego unormowania, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2 wspomnianej wcześniej ustawy).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Skarga na bezczynność organu.administracji publicznej nie może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż została wniesiona przez stronę bez spełnienia warunków przewidzianych w art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Według art. 52 § 1 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).
Jeśli chodzi o termin załatwienia sprawy podatkowej, to zgodnie z art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z póżn. zm.), właściwe organy powinny to uczynić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, w sprawach zaś szczególnie skomplikowanych - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia, 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz z zawartego w piśmie z dnia [...]oświadczenia T. K. wynika, że podatnik przez wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie występował z ponagleniem do Ministra Finansów na zarzucaną Izbie Skarbowej bezczynność. W takim stanie rzeczy nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy - należało skargę odrzucić.