Uzasadnienie
Pismem z 15 czerwca 2022 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 31 maja 2022 r. r. nr SOC-LPII.6151.1.2231.2019.AJ/RS organ udzielił Skarżącemu zezwolenia na pobyt we wnioskowanym zakresie. Powyższą decyzję organ doręczył pełnomocnikowi Strony 14 czerwca 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Sąd uznał, że skarga strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż została nadana w placówce pocztowej 15 czerwca 2022 r., czyli dzień po doręczeniu decyzji organu z 31 maja 2022 r. - kończącej postępowanie w sprawie, którego prowadzenie w sposób przewlekły zostało zaskarżone przez Stronę.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na tej podstawie za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłość postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Skoro Skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ 15 czerwca 2022 r. tj. po wydaniu przez organ decyzji w dniu 31 maja 2022 r. (doręczonej 14 czerwca 2022 r.), to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.