Uzasadnienie
UZADANIENIE
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012r. w sprawie I FW 2/11 Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie odtworzenia akt o sygn. I SA/Bd 536/10 oraz I FZ 165/11 i jednocześnie przekazał sprawę odtworzenia zaginionych akt, zgodnie z właściwością, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy.
W uzasadnieniu NSA wskazał, że postanowieniem z 17 czerwca 2011r., w sprawie o sygn. akt I FZ 165/11, NSA oddalił zażalenie W. O. (skarżącego) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (WSA w Bydgoszczy) z dnia 21 marca 2011r., sygn. akt I SA/Bd 536/10, wydane w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, październik, listopad 2004r. oraz listopad i grudzień 2005r.
Akta sprawy, po rozpoznaniu zażalenia zostały omyłkowo przesłane pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi A. N., który odebrał przesyłkę z aktami w dniu 6 lipca 2011r. NSA podjął starania o odzyskanie akt, jednakże adw. A. N. telefonicznie poinformował, że przedmiotowe akta sądowe wraz z aktami administracyjnymi przekazał skarżącemu, który z kolei poinformował sąd, że spalił akta.
Pismami z dnia 16 sierpnia 2011r. oraz 6 października 2011r. NSA zwrócił się do adw. A. N. o zwrot akt. W związku z brakiem odpowiedzi pełnomocnika na powyższe pisma, w dniu 6 grudnia 2011r. wystosowane zostało pismo do skarżącego, w którym NSA zwrócił się ponownie o niezwłoczny zwrot akt.
W piśmie z 6 grudnia 2011r. adw. N. potwierdził, że przedmiotowa przesyłka pocztowa została zaraz po jej doręczeniu w całości przekazana skarżącemu, który oświadczył, że jej zawartość zniszczył. Jednocześnie adw. N. wskazał, że nie jest już pełnomocnikiem skarżącego w sprawie.
Po przekazaniu sprawy WSA w Bydgoszczy, zarządzono zwrócenie się do Dyrektora Izby Skarbowej w B. oraz adwokata A. N. z wezwaniem do złożenia poświadczonych urzędowo odpisów dokumentów będących w ich posiadaniu (w szczególności skargi oraz dokumentów składanych przez obie strony) albo oświadczenia o tym, że ich nie posiadają.
Organ w odpowiedzi nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] oraz odpowiedzi na skargę.
Adw. A. N. w odpowiedzi oświadczył zaś, że całość posiadanej dokumentacji w sprawie przekazał skarżącemu, w związku z wypowiedzeniem pełnomocnictwa do występowania w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 16 marca 2012r. Sąd wezwał adw. A. N. do przesłania pisma wypowiadającego pełnomocnictwo skarżącemu z dowodem jego nadania. W odpowiedzi pełnomocnik przesłał pismo skarżącego zatytułowane "pokwitowanie" z 6 grudnia 2011r, w którym skarżący kwituje odbiór w całości akt zawierających dokumentację spraw cywilnych, karnych i administracyjnych, w których pełnomocnictwa udzielone adw. A. N. zostały wypowiedziane lub wygasły. Jednocześnie adwokat stwierdził, że nigdy w żadnym piśmie nie wskazywał WSA w Bydgoszczy, kto, kiedy, w jakiej sprawie, czy sprawach oraz z jakich przyczyn i w jakiej formie wypowiedział pełnomocnictwo, a tym bardziej czy dysponuje lub nie takim dokumentem, a także dowodem jego nadania.
W związku z charakterem sprawy i niejasną wypowiedzią pełnomocnika skarżącego, ponownie zwrócono się do adw. N., by oświadczył w sposób jednoznaczny, wypełniając wymóg określony w art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r poz. 270 dalej ustawa p.p.s.a.), czy nadal reprezentuje skarżącego w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] (w ramach której mieści się postępowanie o odtworzenie akt).
W odpowiedzi adw. A. N. podał, że stosownie do art. 42 § 1 ustawy p.p.s.a., w piśmie z 6 grudnia 2011r zawiadomił NSA w sprawie I FZ 164/11, iż nie jest już pełnomocnikiem skarżącego W. O. Jednocześnie podniósł, iż w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się data nadania oraz doręczenia powyżej wskazywanego pisma zawierającego zawiadomienie kierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 288 ustawy p.p.s.a. sąd odtwarza akta zaginione lub zniszczone w całości lub w części. W niniejszej sprawie bezsporną pozostawała okoliczność, że akta zostały zniszczone przez skarżącego, po przekazaniu ich stronie przez pełnomocnika, adw. A. N., do którego z kolei trafiły omyłkowo przesłane przez kancelarię sądową. Powyższe okoliczności faktyczne wypełniły ustawowy warunek do zastosowania instytucji odtworzenia akt.
Sąd w sprawie przeprowadził, zgodnie z art. 294, 295 i 296 ustawy p.p.s.a, postępowanie na potrzeby odtworzenia akt. Zarządzeniem z 10 lipca 2012r, wydanym na podstawie art. 294 ustawy p.p.s.a. do akt załączono skargę W. O. do WSA w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...], odpowiedź organu na przedmiotową skargę oraz odpis postanowienia NSA z 17 czerwca 2011r wydanego w sprawie I FZ 165/11 o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy.
Poza powyższymi dokumentami, Sąd dodatkowo na rozprawie przeprowadził dowód z następujących dokumentów: wydruku z Systemu Obsługi Spraw Orzekanych (OSO) postanowienia Referendarza Sądowego WSA w Bydgoszczy z 19 stycznia 2011r o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy oraz postanowienia wydanego przez WSA w Bydgoszczy z 21 marca 2011r o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w następstwie rozpoznania sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza. Za dowód potraktowano także kopię zażalenia skarżącego wniesionego na powyższe postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy do NSA, sporządzone na potrzeby postępowania zażaleniowego i zachowane w retencie akt I SA/Bd 536/10.
Przedstawione wyżej odpisy lub kopie dokumentów zostały porównane z danymi zarejestrowanymi w urządzeniach biurowych tj Repertorium spraw SA z 2010r prowadzone w I Wydziale Finansowym tut. sądu. Z zapisów repertorium pod poz. 536 wynikało, że skarga w sprawie wpłynęła do sądu 15 czerwca 2010r, postanowieniem z 19 stycznia 2011r odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, 14 lutego 2011r wpłynął sprzeciw skarżącego, po rozpoznaniu którego postanowieniem z 21 marca 2011r Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w sprawie i zażaleniem z 13 kwietnia 2011r skarżący zakwestionował przedmiotowe postanowienie, akta sprawy z zażaleniem do rozpoznania przesłane zostały NSA w dniu 13 maja 2011r.
Opisane wyżej postępowanie dowodowe pozwoliło na odtworzenie akt postępowania sądowego zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym w zakresie, który umożliwia kontynuowanie postępowania sądowo – administracyjnego. Zakres odtworzonych akt określony został szczegółowo w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia, natomiast w pkt 3, zgodnie z art. 298 ustawy p.p.s.a. Sąd postanowił o podjęciu dalszego postępowania w sprawie skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]