Uzasadnienie
I SO/Bd 6/14
W dniu 08 września 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wnioskujący opisując swoją trudną sytuację materialną zaakcentował, że jest osobą bezrobotną, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia z pomocy społecznej, korzysta ze wsparcia ze strony rodziców, oraz spłaca zadłużenie wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Poza tym oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skoro jedyny dochód wnioskującego stanowił zasiłek okresowy w kwocie 271 zł, to bez wątpienia nie jest on w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie przyszłych kosztów sądowych oraz pełnomocnika.
Na koniec wyjaśnić należy skarżącemu, że wyznaczenie imienne radcy prawnego jest wyłączną prerogatywą właściwych organów samorządu zawodowego
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.