Uzasadnienie
M. E. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Skarżąca w dniu [...] czerwca 2017 r. zlikwidowała działalność gospodarczą i obecnie nie ma żadnego stałego źródła dochodu. Jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej pozostaje praca dorywcza, z której skarżąca otrzymuje około 700 zł, zaś jej córka około 500 zł. Wnioskodawczyni na czynsz i media wydaje kwotę około 700 zł, natomiast pozostała kwota 500 zł, musi wystarczyć na zakup żywności i innych niezbędnych potrzeb bytowych. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Ponadto ma zadłużenie w banku na kwotę około 20.000 zł (k. 2-5).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 sierpnia 2017 r. wnioskodawczyni wskazała, iż mieszkanie w B. zostało zakupione na kredyt "frankowy" i stanowi własność studiującej córki, natomiast na ul. M. w B. istnieje bar, który dzierżawiła na działalność gospodarczą. Skarżąca pracuje dorywczo jako sprzątaczka w firmie S., ale jej wypłatę zajął komornik. Poza wskazanym mieszkaniem zadłużonym kredytem oraz zaległością czynszową w kwocie 6.000 zł, wnioskodawczyni i jej córka nie posiadają żadnego majątku. Córka pracuje dorywczo jako kelnerka. Miesięczne wydatki rodziny skarżącej przedstawiają się następująco: kredyt mieszkaniowy – 168 franków (621 zł), czynsz – 270 zł, telewizja – 65 zł, gaz – 50 zł, prąd – 81 zł, telefony – 80 zł, woda – 40 zł, zakup żywności – 1.000 zł oraz lekarstwa – 100 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca określiła swoją sytuację jako tragiczną podnosząc, iż jako osoba rozwiedziona mieszkała z trójką dzieci po stancjach, natomiast kiedy udało się kupić córce mieszkanie, popadła w długi z powodu wysokiego kursu franka szwajcarskiego.
Obecnie skarżąca jest zadłużona na kwotę 54.000 zł oraz z tytułu kredytu mieszkaniowego na kwotę 145.000 zł. Ponadto komornicy zabierają jej wynagrodzenie za pracę, przez co nie posiada środków na życie (k. 9).
Do wniosku skarżąca dołączyła dokument potwierdzające zajęcia komornicze, zadłużenie w banku oraz część ponoszonych wydatków (k. 10-18).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z studiującą córką. Córka skarżącej osiąga jedynie dorywcze dochody z tytułu pracy w charakterze kelnerki w kwocie 500 zł. Źródłem miesięcznego utrzymania skarżącej jest dochód z tytułu pracy dorywczej w charakterze sprzątaczki w wysokości około 700 zł. Znaczna część wynagrodzenia jest zajęta przez komornika na poczet istniejącego zadłużenia. Wykazane dochody miesięczne wynoszą około 1.200 zł i nie starczają na niezbędne potrzeby bytowe w wysokości 2.300 zł. Jedynie córka skarżącej posiada mieszkanie, zadłużone kredytem bankowym na kwotę 145.000 zł. Poza tym wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku i oszczędności.
Natomiast posiada zadłużenie z tytułu innych kredytów na kwotę 54.000 zł oraz zadłużenie w czynszu na kwotę 6.000 zł. Powyższe okoliczności, a w szczególności niski dochód, liczne zadłużenie i pozostawanie na częściowym utrzymaniu studiującej córki pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.