Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 grudnia 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. B. (dalej: Skarżąca lub Strona) umorzenia należności z tytułu składek.
Wskazaną decyzję w dniu 15 grudnia 2020 r. przesłano na adres Skarżącej w Norwegii. Na skutek niepodjęcia korespondencji w terminie przesyłka została zwrócona do organu w dniu 17 lutego 2021 r. i uznana za doręczoną w trybie art. 44 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 poz. 256 ze zm.).
Pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. M. B. (dalej: Skarżąca lub Strona) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do zaskarżenia ww. decyzji. W konsekwencji pismo zostało zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję.
W odpowiedzi na wniosek Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5).
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt administracyjnych wynika, że w niniejszej sprawie uchybiony termin do zaskarżenia decyzji przekroczył rok. W konsekwencji jego przywrócenie jest możliwe jedynie w sytuacji wyjątkowej. W postanowieniu z dnia 7 października 2014 r. sygn. akt I FZ 345/14 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przywrócenie terminu po upływie roku mogłoby nastąpić w rzeczywiście wyjątkowych okolicznościach typu działanie siły wyższej np. długotrwałej poważnej klęski żywiołowej.
W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o nadzwyczajną sytuację uniemożliwiającą działanie strony w normalnym trybie, tj. z zachowaniem terminów do dokonywania czynności procesowych (vide postanowienia NSA z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13).
Jednak z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżąca bowiem powołała się na doręczenie jej decyzji na nieprawidłowy adres, tj. adres zamieszkania w Norwegii w sytuacji, gdy w tym czasie przebywała w Polsce i wnosiła o doręczenie jej korespondencji na adres skrytki pocztowej.
Wskazania wymaga, że ZUS nie mógł doręczyć jej decyzji na skrytkę pocztową, gdyż takie doręczenia nie są przewidziane w k.p.a.. W konsekwencji jej wniosek o doręczenie na skrytkę pocztową nie mógł być uwzględniony. W konsekwencji prawidłowo decyzję wysłano na adres w Norwegii.
Sytuacji takiej nie można zatem potraktować jako wyjątkowej, skoro w sprawie tej nie mamy do czynienia z sytuacją nadzwyczajną. W konsekwencji w tej sprawie przywrócenie terminu do złożenia skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.